[Review] Manga – ปรสิต

posted on 12 Oct 2011 19:32 by sillycat

Name :  ปรสิต [Kiseiju]

Writer : ฮิโตชิ อิวาอากิ [Hitoshi Iwaaki]

Year :

 1990 – 1995 [Japan]

2543 – 2544 [Thai] ver.1

[รู้สึกจะจัดพิมพ์ใหม่ด้วยนะ]

Published : Siam Inter Comics

Review :

ความจริงก็แอบเห็นการ์ตูนเรื่องนี้มาตั้งแต่ประถมได้แล้วมั้ง เคยเปิดผ่านๆด้วยแต่ก็ไม่เคยอ่านเพราะชื่อมันดันไม่ถูกตายังไงก็ไม่รู้(ช่วงนั้นก็อ่านแต่การ์ตูนจำพวกบงกช ตาหวาน อะไรทำนองนั้น)

แล้วก็บังเอิญไปลงเรียนวิชาหนึ่งในคณะ มีสอนให้คิดคาแรกเตอร์การ์ตูน ซึ่งเรื่องที่ผู้สอนเค้ายกตัวอย่างมาให้ก็คือเรื่องปรสิตเนี่ยแหละ ตอนดูตอนแรกก็รู้สึกแหวะ ขนลุกๆเพราะมีฉากนองเลือด ฉากฆ่าฟันค่อนข้างเยอะ แต่พอมาได้ฟังตัวโครงเรื่องแล้วก็รู้สึกสนใจขึ้นมา อยากรู้ว่าเรื่องมันจะดำเนินไปยังไง

พอได้อ่านเข้าจริงๆก็รู้สึกได้เลยว่าสนุกจริง ไม่เหมือนการ์ตูนเรื่องที่เคยอ่านๆมา แถมไม่รู้เป็นอะไรแอบบ่อน้ำตาแตกบ้างในบางตอนด้วย โดยเฉพาะตอนเกือบจบ ตอนอ่านนี่รู้สึกว่าตัวเองเป็นตัวเอกเลยก็ว่าได้

เรื่องคร่าวๆก็ประมาณว่าโลกมีมนุษย์เยอะมาก แล้วมนุษย์ก็ทำลายโลกทำลายสิ่งแวดล้อม ฆ่าสิ่งมีชีวิตอื่นๆโดยอ้างว่าเพื่อให้ตัวเองอยู่รอด แล้วก็มีพวกปรสิตตกลงมาบนพื้นโลก โดยมีคำสั่งติดตัวมาว่า ให้เข้าไปให้ถึงสมอง ฟักตัว แล้วก็จับมนุษย์กินซะ ซึ่งปรสิตพวกนี้เมื่อเข้าไปในสมองแล้วก็จะแปรส่วนหัวมาเป็นตัวของมัน ส่วนร่างกายส่วนอื่นๆก็จะยังเป็นของมนุษย์อยู่ โดยระบบก็จะทำงานตามปกติ เดิน นอน กิน นั่ง หรือแม้แต่สืบพันธุ์ ซึ่งอาหารของพวกมันก็คือมนุษย์ โดยมันจะใช้ส่วนหัว หรือว่าตัวของมันเปลี่ยนเป็นอาวุธเอาไว้ฆ่าแล้วก็จับมนุษย์กิน

ส่วนพระเอก หรือ อิซุมิ ชินอิจิ เป็นเด็กมัธยมปลายธรรมดาๆ ที่ดันมีปรสิตที่ทำงานผิดพลาดขึ้นไปที่สมองไม่ทัน เลยฟักตัวอยู่ที่แขน แล้วก็เลยอาศัยอยู่ร่วมกัน โดยปรสิตตัวนี้(ชื่อว่ามิกกี้) ยื่นขอต่อรองว่าจะยอมทำหน้าที่เป็นแขนให้

แล้วเรื่องมันก็ดำเนินว่าเจอปรสิตตัวอื่นเพราะไอพวกนี้จะสื่อสารกันได้ผ่านคลื่นสมอง แล้วพอมันรู้ว่าชินอิจิยังไม่ได้ถูกควบคุมสมองมันก็เลยตามฆ่า ซึ่งชินอิจิกับมิกกี้ก็ต้องป้องกันตัวด้วยการฆ่าปรสิตตัวอื่นไปเรื่อยๆ เพื่อความอยู่รอด

เรื่องนี้ก็สอนข้อคิดเกี่ยวกับมนุษย์ไว้ก็เยอะ โดยเฉพาะเรื่องความเห็นแก่ตัว ยิ่งอ่านก็ยิ่งติด ถึงขนาดอ่านตอนตื่น กินข้าว ก่อนนอน(คนอื่นมาดูว่าอ่านไรก็รีบเดินหนีเพราะกลัวกินข้าวไม่ลง) แล้วก็อ่านจบ ความจริงโดยส่วนตัวไม่ได้รู้สึกว่าเป็นการ์ตูนที่เขียนสวย แต่เนื้อเรื่องก็ทำให้เราลุ้นว่าคนเขียนจะเขียนให้ปรสิตมันทำยังไงต่อไป แล้วจะมีตัวไหนเก่งๆโผล่มาอีกบ้าง ความจริงเนื้อเรื่องไม่ค่อยซับซ้อนเท่าไหร่ แต่ถ้าเทียบกับในสมัยนั้นที่เขียนออกมาตอนแรกๆก็ถือว่าเป็นการ์ตูนที่ทำให้รู้สึกลุ้นอยู่ดี

ชอบประโยคนึง เขียนไว้ว่า

“ การปกป้องสิ่งมีชีวิตอื่นๆน่ะ เพราะมนุษย์รู้สึกโดดเดี่ยว การปกป้องสิ่งแวดล้อมก็เพราะมนุษย์ไม่อยากถูกทำลาย ในจิตใจมนุษย์มีแต่ความพึงพอใจส่วนตัวเท่านั้น แต่ว่ามันก็ไม่แปลกนี่ มันก็มีอยู่เท่านี้อยู่แล้ว ถึงจะใช้กฎของมนุษย์มาดูถูกตัวมนุษย์เอง มันก็ไม่มีความหมายอะไร”

ความจริงมีหลายประโยคเลยที่อ่านแล้วโดน ก็ลองหาอ่านกันในเรื่องละกัน ถ้าคิดก็จะโดน ถ้าไม่คิดก็จะเป็นแค่ตัวหนังสือที่เราก็แค่อ่านผ่านไปเท่านั้นแหละ

Comment

Comment:

Tweet